smok
logo


Buddyzm w Birmie

Buddyzm w Birmie

Myanmar lub Birma, jest jednym z g?ównych krajów buddyzmu Theravada. W ostatnich latach Myanmar zosta? szczególnie uhonorowany jako gospodarz szóstej buddyjskiej Rady , która odby?a si? w Yangon (Rangun) mi?dzy 1954 i 1956 rokiem

Najwcze?niejsze kontakty z buddyzmem Myanmar i jego Ludów .

 

W najwcze?niejszej historii Birmy odnotowano cztery najwi?ksze etniczne grupy które wywar?y ogromny wp?yw na rozwój tego kraju : Moon, Pyu, Myanmar i Shan. Niepewno?? otacza pochodzenie Moon , ale jest pewne , ?e, co najmniej lingwistycznie s? spokrewnieni z ,Khmerami.

Wiemy, ?e osiedlili si? na po?udniu Myanmar i Tajlandii kiedy Khmerowie uczyni? z pó?nocnej Tajlandii, Laosu i Kambod?y swój dom. Te dwa ludy by?y prawdopodobnie pierwszymi które przyby?y do tego regionu, oprócz indyjskich kupców, którzy zak?adali handlowe kolonie wzd?u? wybrze?a. Moon z ich odmiennym j?zykiem i kultur? walczy?y od wieków z Myanmar. Dzisiaj ich wp?yw i j?zyk jest ograniczony tylko do odleg?ych obszarów po?udnia.

Pyu, podobnie jak Myanmar, jest ludem pochodzenia Tybeto-Birma?skiego posiadaj?cym odmienn? kultur? i j?zyk. Osiedlili si? g?ównie na terenie wokó? Prome na d?ugo zanim Myanmar przybyli z pó?nocy na równiny Myanmar Ich j?zyk by? blisko zwi?zany z j?zykiem Myanmar i pó?niej zosta? wch?oni?ty przez nich . J?zyk Pyu by? w u?yciu do ko?ca czternastego wieku, kiedy zacz?? stopniowo zanika? .

Lud Myanmar zacz?? kolonizowa? równiny Myanmar w po?owie pierwszego tysi?clecia p.n.e. . Pochodz?cy z z górzystych pó?nocnych regionów doskonale odnale?li si? na centralnych azjatyckich równinach. Po ludach Myanmar, przybyli Shan ,w ko?cu zdobywaj?c ca?y region Myanmar i Tajlandii. Dzisiejsi Tajowie pochodz? od plemion Shan . Wspó?czesny pó?nocno-wschodni region Myanmar nadal jest zamieszkany g?ownie przez lud Shan .

W szóstym wieku p.n.e. obszary znane dzisiaj jako Myanmar, Tajlandia, Laos i Kambod?a by?y raczej s?abo zaludnione. Jedyne znane miasta z tamtego okresu zbudowali kupcy przybyli z wschodniego wybrze?a Indii ,tworz?cy kolonie wzd?u? wybrze?a Zatoki Martaban . Te przybrze?ne obszary Myanmar i Tajlandii by?y równie? zamieszkiwane przez Moon

W czasie gdy Khmerowie kontrolowali ca?kowicie Laos, Kambod?? i pó?nocn? Tajlandi?, Górny Myanmar pozostawa? poza ich wyp?ywami . By? mo?e z tej przyczyny obszar ten zasiedla?y plemiona ludu Myanmar . Poniewa? ci wcze?ni osadnicy nie u?ywali trwa?ych materia?ów dla tworzonych konstrukcji, nasza znajomo?? ich cywilizacji pozostaje zagadk? . Ich sposób ?ycia na pewno by? bardzo prosty ,taki jaki pozosta? na dzisiejszych wiejskich obszarach . Ich osady sk?ada?y si? z drewnianych chat których dachy kryto specjalnie preparowanymi li??mi . Mo?emy za?o?y?, ?e ci wcze?ni osadnicy nie byli zorganizowani w wi?ksz? spo?eczno?? ni? wspólnota kilku wsi . Nie posiadali równie? pisanego j?zyka. Ich religia musia?a by? form? uwielbienia natury i animizmu, nadal odnajdywan? do dzisiaj u wielu plemion zamieszkuj?cych odleg?e od miast obszary Myanmar .

W tamtym czasie jedynymi miejscami o wysoce rozwini?tej cywilizacji by?y wspólnoty indyjskiego pochodzenia, które tworzy?y osady handlowe wzd?u? ca?ego wybrze?a zatoki Bengalskiej ,a? do Borneo. W Myanmar, ich g?ównymi miastami by?y Thaton (Suddhammapura http://www.kaowaoaudio.org/Thaton.html ), Pegu (Ussa), Yangon (Ukkala,)i Mrauk-U (Dhannavati) . Ci osadnicy migrowali g?ownie z pó?nocno-wschodniego wybrze?u indyjskiego subkontynentu, oraz z Deccan na po?udniowym wschodzie.

Migruj?c do tych obszarów przynie?li w?asn? kultur? i religi? . Pocz?tkowo kontakt mi?dzy hinduskimi kupcami i ludem Moon musia?y by? bardzo ograniczone. Z czasem jednak indyjskie osady, ich kultura i tradycje, zosta?y wch?oni?te przez Mon i zasymilowa?y si? ca?kowicie nawzajem . Historia kudu Moon potwierdza teori? , ?e to indyjscy imigranci stworzyli pierwsze wspólnoty w tym regionie jednak w ko?cu zostali wch?oni?ci przez rozwijaj?ca si? cywilizacj? Moon.

W tamtym czasie bardzo wa?nym miastem za?o?onym przez indyjskich kupców by?o Pyu w regionie, zwanym Prome , gdzie pó?niej rozkwit?a wspania?a cywilizacja . Cz??? migracji z Indii nast?pi?a równie? do regionu Tagaung i Mogok w Górnym Myanmar . Migranci pochodzili z Assam i pó?niej z Manipur . Jednak "interior" Birmy nie by? zasiedlany , na co oczywi?cie mia? du?y wp?yw charakter migracji . Dla kupców by? to obszar du?o mniej atrakcyjny ni? przybrze?ne regiony z ?atwym dost?pem do drogi morskiej.

Tradycja Myanmar mówi, ?e Tagaung zosta? za?o?ony przez Abhiraja, ksi?cia Sakyans (z plemienia Buddy), które migrowa?o do Górnego Myanmaru z Nepalu w dziewi?tym wieku p.n.e. . Miasto oko?o 600 roku p.n.e. zosta?o zdobyte przez Chi?czyków , a uciekaj?cy z miasta uchod?cy za?o?yli na po?udniu Birmy Pagan i Prome. Wielu historyków sk?ania si? do teorii , Myanmarscy , Sakyans byli Mongo?ami ,a nie ludem Indoaryjskim , co stawia?oby hipotez? ?e cz?onkowie klanu plemienia Buddy wywodz? si? z mongolskich szczepów.

?ród?em informacji o Pierwszych Kontaktach z Naukami Buddy jest Sasanavamsa,kronika napisana w j?zyku Pali przez bhikkhu . Poniewa? Sasanavamsa jest stosunkowo niedawn? kompilacj?, wiele wydarze? w niej wspomnianych mo?e zosta? poddane w w?tpliwo?? Wiele tych zapisów jest oparte na ustnej tradycji , st?d trudno je zweryfikowa? wprost na naukowych dowodach. Jest wiele przyk?adów w historii Po?udniowo-wschodnich azjatyckich plemion, gdzie tradycja ,rozwój cywilizacji , wierzenia w bogów , historia klanów i rodów królewskich ??czy si? w jedn? histori? narodu Ten fakt wyja?ni?by przekazywanie w ustnej tradycji wizyty Buddy w Thaton i Shwesettaw , zarówno w ?ród Moon jak i Arakan . Przekaz mówi ?e Budda odwiedzi? ich króla i zostawi? swój ?ywy obraz . Nowoczesna historiografia b?dzie oczywi?cie zaprzecza? tej historii , uwa?aj?c ?e jest to wymys? maj?cy swoje korzenie w narodowej dumie, poniewa? Myanmar nie osiedlili si? jeszcze na tych terenach , w czasie gdy ?y? Budda , jednak wiele wskazuje ,?e przekaz ten pochodzi od ich indyjskich poprzedników który ludy Myanmar i Arakan przyj??y do swej tradycji Sasanavamsa wspomina kilka wizyt Buddy w Myanmar w tym najwa?niejsze wydarzenie: sprowadzenie reliktów w?osów Buddy do Ukkala (Yangon) wkrótce po o?wieceniu Buddy, przez dwóch kupców z Ukkala Tapussa i Bhallika  . .

Relikwie Buddy - Pagoda Shwedagon

Tapussa i Bhallika, dwaj kupcy z Ukkala podró?owali przez region Uruvela. Ich bóg opiekun rodzinny zawiód? ich do Buddy. Budda w?a?nie przebudzi? si? po siedmiu tygodniach medytacji i usiad? pod drzewem odczuwaj?c potrzeb? jedzenia. Tapussa i Bhallika zaoferowali Buddzie ciastka ry?owe i miód. W zamian przyj?li od Buddy dwa schronienia, schronienie w Buddzie i schronienie w Dhamma ( Sangha, trzecie schronienie, nie istnia?o jeszcze).

Na odej?ciu poprosili Budd? o przedmiot, do którego mogliby si? modli?.Wtedy Budda da? im osiem w?osów z w?asnej g?owy. Gdy kupcy wrócili do domu z podró?y, umie?cili w?osy w relikwiarzu, którym jest teraz Pagoda Shwedagon w Yangon. W Myanmar wierzy si?, ?e wzgórze, na którym zbudowano Pagod? Shwedagon nie by?o przypadkowym wyborem Tapussa i Bhallika.Wzgórze by?o miejscem gdzie trzej Buddowie poprzedzaj?cy w obecnym ?wiatowym cyklu Budd? Gotama sami z?o?yli swoje relikwie. Na wzgórzu Theinguttara Budda Kakusandha zostawi? swoj? lask?, Budda Konagamana swoj? ?z? ( mówi si? te? ,?e filtr na wod?) Budda Kassapa cz??? szaty. Z tych powodów Budda poprosi? Tapussa i Bhallika, aby umie?ci? relikwiarz z jego w?osami w tym miejscu . Tapussa i Bhallika d?ugo szukali tego wzgórza, na którym mia?o rosn?? drzewo którego konary ,ani korzenie nie styka?y si? z ziemi? . W ko?cu, oni znale?li dok?adne takie miejsce nie daleko swojego domu . Wizyty Buddy do Regionu W ustnej tradycji Myanmar mówi si? o czterech wizytach Buddy . ?lad tych wizyt odnajdujemy dzisiaj w miejscach pielgrzymek Wizyta w Centralnym Myanmar Wed?ug Sasanavamsa Aparanta znajdowa?o si? na zachodnim brzegu rzeki Irrawaddy na wysoko?ci, Magwe. Sasanavamsa mówi bardzo ma?o o zdarzeniach, jakie mia?y miejsce podczas tej wizyty. Powodem tego mo?e by? szersze jej opisanie w Tipitaka i komentarzach. Punna, kupiec z Sunaparanta, przyby? do Savatthi w interesach i tam us?ysza? rozmow? o Buddzie. Gdy pozna? nauki Buddy zosta? wy?wi?cony, jako bhikkhu. Kiedy?, poprosi? Budd?, aby da? mu krótk? lekcj? gdy? zamierza? wróci?, do Sunaparanta i tam na miejscu dost?pi? o?wiecenia. Budda ostrzeg? go, ?e ludzie z Sunaparanta s? dzicy i gwa?towni, ale Punna odpowiedzia?, ?e nie pozwoli zwyci??y? gniewu nawet, je?li postanowi? go zabi?. Budda pouczy? go, czego powinien unika?, aby nie zosta? zwabionym przez to, co jest jedynie u?ud?.Punna wróci?, do Sunaparanta swojego kraju i osi?gn?? O?wiecenie. On pozyska? wielu uczniów i zbudowa? klasztor z czerwonego sanda?owca na cze?? Buddy ( wed?ug kronik Myanmaru Budda przepowiedzia?, ?e tam gdzie stoi czerwony klasztor z drewna sanda?owego, w przysz?o?ci wielki król Alaungsithu z Pagan zbuduje ?wi?tynie). Punna wys?a? kwiaty jako zaproszenie dla Buddy i Budda przyby? w towarzystwie pi?ciuset arahats, Sp?dzi? noc w klasztorze i odszed? przed ?witem. Sakka, król trzydziestu trzech devas ?yj?cych w Tavatimsa, dostarczy? pi??set palanikin dla bhikkhu towarzysz?cych Buddzie w podró?y do Sunaparanta.Taka liczba uczniów zwykle towarzyszy?a Buddzie, gdy wyrusza? w Podró?. Tym razem jednak tylko 499 z palanikin zosta?o u?ytych. Jeden z nich pozosta? pusty z przeznaczeniem dla ascety Saccabandha, który ?y? na górze Saccabandha w centralnym Myanmar. Budda przepowiedzia?, ?e do??czy on do jego 499 bhikkhus. Po drodze do Sunaparanta, Budda zatrzyma? ?eby, aby naucza? ascet?, Saccabandha. Kiedy Saccabanda osi?gn?? o?wiecenie do??czy? do Buddy i tym samym uzupe?ni? sum? 500 bhikkhus. W czasie powrotnej podró?y, Budda zatrzyma? nad rzek? Nammada nieopodal góry Saccabandha. Tutaj, B?ogos?awiony zosta? zaproszony przez króla Naga, Nammada, aby wyg?osi? kazanie do Naga i przyj?? od nich jedzenie. Tradycja Myanmar wspomina, ?e Budda zostawi? odcisk stopy blisko tej rzeki Przepowiedzia?, ?e odcisk ten b?dzie trwa? tak d?ugo jak d?ugo b?dzie trwa?a jego Sasana ( 5000 lat). Inny odcisk stopy Buddy zosta? zostawiony na skale góry Saccabandha. Te odciski stopy, s? widoczne do dzisiaj o otoczone by?y czci? przez wieki przez zarówno przez ludy Mon i Pyu oraz wszystkich królów Myanmar, staj?c si? naj?wi?tszymi miejscami pielgrzymki w Birmie. W pi?tnasty wieku, po zdziesi?tkowaniu ludno?ci Myanmar przez tajskie kampanie wojenne, znajomo?? tych miejsc uleg?a zapomnieniu. Dopiero w roku 1638, Król Thalun wys?a? uczonego bhikkhus do tego regionu i ten rozpozna? odciski stopy Buddy. Od tego czasu Shwesettaw, miejsce, gdzie widniej? odciski stopy Buddy, na nowo sta?o si? wa?nym miejscem pielgrzymek. W sezonie letnim tysi?ce pobo?nych buddystów podró?uje tam, by odda? cze?? temu ?wiadectwu obecno?ci Buddy. Wizyta w Arakan W Dhannavati, ?ciany ?wi?tyni Mahamuni na wzgórzu Sirigutta widoczne s? cz??ciowo do dzisiaj. W tej ?wi?tyni przez dwa tysi?clecia, sta? ?ywy wizerunek Buddy Mahamuni. Candrasuriya, król Dhannavati, na wie?? o tym, ?e Budda osi?gn?? o?winienie w Indiach, zapragn?? uda? si? do niego, aby nauczy? si? Dhamma. Budda, ?wiadomy jego zamiaru, rzek? do Anandy: " Król b?dzie musia? przej?? przez lasy niebezpieczne dla podró?nych; szerokie rzeki powstrzymuj?ce jego podró?; musi przeby? przez morze pe?ne potworów. To b?dzie czyn dobroczynno?ci, je?eli pójdziemy do niego, ?eby on móg? z?o?y? ho?d bez ryzykowania ?ycia. " Budda uda? si? do Arkan i zosta? przyj?ty z wielk? czci? przez Króla Candrasuriya i jego ludzi. Budda nauczy? tam przez siedem dni, a królowi wskaza? zasady, jakimi winien kierowa? si? w?adca wzgl?dem pa?stwa i jego ludu. Po tygodniu, gdy zbli?a? si? koniec wizyty Buddy, król poprosi? go, aby zostawi? swój wizerunek. Budda zgodzi? si? i Sakka król bogów stworzy? pos?g na jego wzór i podobie?stwo, w który Budda chwil? potem tchn?? ?ycie mówi?c „ Przejd? do Nibbana w 84 roku mojego ?ycia, ale nauka moja b?dzie trwa? pi?? tysi?c lat. „ Obraz Mahamuni pozosta? ?wi?tyni, do 1784 kiedy Król Bodawpaya zdoby? Arakan i przetransportowa? pos?g do Mandalay. Tam umie?ci? go w specjalnie zbudowanej ?wi?tyni otaczaj?c go czci? i nale?nym szacunkiem. Misjonarze Trzeciej Rady Buddyjskiej Trzeci Rada Buddyjska zosta?a zwo?ana za panowania Imperatora Asoka w roku 232 p.n.e. ?eby oczy?ci? Sangha, utrwali? ortodoksyjne nauczanie i obali? herezj?. Trzecia Rada Buddyjska nie ograniczy?a si? jednak tylko do celu, w którym zosta?a zwo?ana. Z poparciem Imperatora Asoka, do?wiadczeni nauczyciele zostali wys?ani do o?ciennych krajów, aby szerzy? nauki Buddy. Te misje zosta?y odnotowane w Mahavamsa, syngaleskiej kronice historii buddyzmu. Wed?ug Sasanavamsa, wspomniane w kronice regiony: Kasmira i Gandhara to obszar le??cy na po?udniu rzeki Indus, Mahisamandala to Andhra; Vanavasa to Prome; Aparantaka jest terenem le??cym na zachód w górnym biegu rzeki Irrawaddy; Maharattha jest Tajlandi?; Yona, to kraj plemion Shan; Suvannabhumi to Thaton. Sasanavamsa wspomina pi?? miejsc w Azji po?udniowo - wschodniej, gdzie misjonarze Asoki nauczyli doktryn? Buddy. W tek?cie s? równie? dwie interesuj?ce wzmianki. Pierwsza, o tym ?eby, aby wy?wi?ci? zakonnice, musz? by? obecni przy tym inne zakonnice, a druga to, Og?oszenie Brahmajala Sutta w Thaton. Sasanavamsa idzie dalej, i opisuje sze??dziesi?t tysi?cy kobiet wy?wi?conych w Aparanta. To potwierdza, ?e kobiety nie mog?yby zosta? wy?wi?cone bez obecno?ci innych bhikkhunis, tak jak na Sri Lance. Brahmajala, Sutta, któr? mnisi Sona i Uttara wyg?osili w Thaton, jest filozoficzn? rozpraw? Buddy, w której obali? on braminizm. Fakt, ?e Sona i Uttara wybrali w?a?nie t?, Sutta, aby przekona? mieszka?ców Suvannabhumi do nauk Buddy wskazuje, ?e stawiali czo?o spo?eczno?ci o wysokiej cywilizacji z g??boko zakorzenionymi i powszechnie praktykowanym braminizmem, Spo?eczno?ci? t? mogli by? tylko indyjski kolonizatorzy Lud Mon nie by?by zdolny do tak g??bokiej analiz indyjskiej filozofii, jaka prezentuje Brahmajala Sutta. 

 Buddyzm Mon i Królestwie Pyu

Nie ma ?adnego ostatecznego archeologicznego dowodu, ?e buddyzm by? praktykowany w po?udniowym Myanmar po misjach Trzeciej Rady, Sasanavamsa stwierdza jednak, ?e istnia? nieprzerwany kr?g nauczycieli przekazuj?cych Dhamma z pokolenia na pokolenie. Mon W inskrypcji indyjskiego króla w Nagarjunakonda pochodz?cej z trzeciego wieku n.e., wspomniana jest ziemia Cilatas, jako jeden z krajów odwiedzonych przez wys?anych przez niego grup? bhikkhus. Historycy twierdz?, ?e Cilatas albo Kiratas ( wspomniany przez Ptolemeusza i sanskryckiej literaturze) to teren zamieszkiwany wtedy przez lud Mon w Dolnej Birmie. Przyjmuje si?, ?e wi?kszo?? tych krajów go?ci?a wcze?niej buddyjskich misjonarzy wys?anych przez buddyjskich królów, ale, poniewa? cywilizacja w tych ziemiach by?a stosunkowo ma?o rozwini?ta to nauczania tak g??bokie jak buddyzm prawdopodobnie zosta?o przekr?cone przez miejscowe religie lub prawdopodobnie zupe?nie zapomniane. Jest, zatem mo?liwe, ?e misje opisane w inskrypcji nie wprowadza?y buddyzmu w tych krajach, ale jedynie przywraca?y w?a?ciwe rozumienie nauk Buddy i praktykowanie buddyzmu. Po?udniowe Indie by?y bastionem buddyzmu Theravada i oczywi?cie pozosta?y w sta?ym kontakcie z krajami, które wcze?niej przyj??y nauki Buddy, a które nie by?y jednak zdolne, aby zachowa? czysto?? religii. Jako ju? zosta? wspomniane, pierwsze archeologiczne odkrycia cywilizacji Mon pochodz? z Dvaravati na po?udniu Tajlandii. Rzymska lampa olejna i pos?g Buddy z br?zu, datowane s? na pierwszy albo drugi wiek n.e.. Aby zobaczy? pe?ny obraz cywilizacji Mon tworzonej pod wp?ywem Theravady musimy wyj?? poza obszar dzisiejszej Birmy. Chi?ski buddyjski pielgrzym, Yuan Chwang, podró?uj?cy do Indii w oko?o 630 n.e., opisuje pojedynczy kraj Mon rozci?gaj?cy od Prome do Chenla. On nazywa ten kraj Dvaravati. Chi?skie dokumenty z tamtego okresu opisuj?, Dvaravati jako wasala Thaton. Dlatego mo?emy bezpiecznie konkludowa?, ?e Mon utworzyli do?? homogeniczn? grup?, w której dystrybucja w?adzy by?a oczywi?cie nie zawsze oczywista dla osoby postronnej. Pyu Dolny Myanmar by? zamieszkany przez etniczn? grup?, Pyu ze stolic? w Sri Ksetra ( niedaleko dzisiejszego Prome), gdzie ?y?o bardzo du?o zwolenników buddyzmu Theravada. Sprawozdania chi?skich podró?nych z trzeciego wieku n.e. odnosz? si? do królestwa Lin - Yang, gdzie Budda by? czczony ponad wszystko i gdzie ?y?o kilka tysi?cy mnichów lub bhikkhus. Do Lin – Yang le??cego na zachód od Kambod?y nie mo?na by?o dotrze? drog? morsk? st?d mo?emy wnioskowa?, ?e chi?scy podró?nicy musieli pisa? staro?ytnym królestwie Prome. To wszystko znajduje potwierdzenie w archeologicznych odkryciach, ?e oko?o pierwszego wieku n.e. buddyjskie teksty w j?zyku Pali, zawieraj?ce teksty, Abhidhamma, by?y studiowane przez Pyu. Najwcze?niejsz? wysoce rozwini?t? miejska osad? Pyu by?o, Beikthano, niedaleko Prome. Jednak?e, jego znaczenie zmniejszy?o si? w szóstym wieku n.e., kiedy Sri Ksetra sta?o si? centrum cywilizacji, Pyu. G?ówny klasztor z IV w.n.e. z Beikthano zbudowano z ceg?y Nieopodal zbudowano stup? i ?wi?tyni?, która jest architektonicznie identyczna z buddyjskimi klasztorami w Nagarjunakonda, wielkiego buddyjskiego centrum po?udniowych Indii..Pyus zacz?li wznosi? budowle z ceg?y oko?o drugiego wieku n.e. U?ywane w konstrukcji filarów i sal ceg?y by?y dok?adnie takich samych wymiarów jak te u?ywane za czasów Imperatora Asoki w Indiach. Jednak ceg?a u?yta do budowy klasztoru w Beikthano by?a gorszej, jako?ci ni? te u?ywane na po?udniu Indii. Budowa tak ogromnego klasztoru jak ten w Beikthano wskazuje, ?e buddyzm musia? by? szeroko rozpowszechniony przynajmniej w ?ród klasy panuj?cej .Nie wiadomo jak d?ugo trwa?o zakorzenianie si? buddyzmu, aby sta? si? dominuj?cy w ?ród Pyu. Historycy zak?adaj?, ?e pierwsze kontakty z religijnymi centrami w Indiach za?o?onymi przez Askoke mia?y miejsce w drugim wieku n.e.. Pomimo indyjskich wp?ywów w tworzonej architekturze, technika i materia? u?yty przy wznoszeniu budowli wskazuje, ?e wznosili je miejscowi rzemie?lnicy i architekci. Wykopaliska wskazuj?, ?e Pyu posiadali w?asn? architektur?, która rozwin??a si? niezale?nie od wp?ywów indyjskich. Buddyzm Theravada znalaz? urodzajn? ziemi? w tej wysoce rozwini?tej cywilizacji. W tamtym czasie cywilizacja Pyu o wiele bardziej wyprzedza?a cywilizacj? Mon. Miasta Pyu odkryte dooko?a Prome s? najwcze?niejszymi miastami w Azji po?udniowo - wschodniej. Informacja, któr? mamy o religii u ludów Mon i spo?ecze?stwach Pyu w pierwszych czterech wiekach n.e. jest niewielka. Jednak?e, od pi?tego wieku, wraz z rozwojem religijnej dzia?alno?ci w regionie, informacj? staj? si? bardziej kompletne.

Dzia?ano?? Acariya Buddhaghosa

Historyczna tradycja Myanmar, jako dat? religijnego o?ywienia podaje czas ?ycia znanego buddyjskiego uczonego, Acariya Buddhaghosa.

Buddhaghosa by? najwi?kszym komentatorem buddyjskich tekstów w j?zyku Pali Visuddhimagga i komentarze do kanonu jego autorstwa traktowane s?, jako pisma autorytatywne przez uczonych Theravada. Kroniki Myanmar utrzymuj?, ?e Buddhaghosa pochodzi? z ludu Mon i mieszka? w Thaton. Jego powrót z Sri Lanki, z pismami Pali, komentarzami i gramatycznymi pracami, da?y ?wie?y impet buddyzmowi. Jednak wspó?cze?ni historycy poddaj? w w?tpliwo?? pochodzenie Buddhaghosa z Birmy, a czasami nawet twierdz?, ?e taka posta? w ogóle istnia?a. Wbrew tym twierdzeniom birma?ska tradycja potwierdza, i? Buddhaghosa pochodzi? z Thaton Równie? Syngaleskie kroniki oddaj? specjalne miejsce dla Buddhaghosa datuj?c jego ?ywot i dzia?alno?? w po?owie pi?tego wieku. Chocia? Buddhaghosa sp?dzi? wi?kszo?? aktywnego ?ycia zawodowego na Sri Lance, jest równie? zwi?zany z rozwojem buddyzmu Theravada w Po?udniowych Indiach i rozkwitem takich wa?nych centrów jak Kancipura i Uragapuram, które wspó?pracowa?y z Prome i Thaton. Dowód tego zwi?zku mo?na znale?? w archeologicznych odkryciach w okolicy Prome, gdzie odkryto wyryte w z?ocie pokrywaj?cym kamie? literatur? Pali, napisan? w j?zyku Kadambe u?ywanym w pi?tym i szósty wieku w po?udniowych Indiach. Ogólnie bior?c Birma ma wa?ne przes?anki dla potwierdzenia zwi?zku z Buddhaghosa. Co prawda nie jest mo?liwe, aby dzisiaj udowodni?, ?e rzeczywi?cie urodzi? si? w Birmie lub, ?e odwiedzi? ten kraj, ale niezaprzeczalnym faktem jest jego ogromny wp?yw na rozwój buddyzmu w Dolnej Birmie.

Buddyzm w Dolnej Birmie: V-XI w. n.e.

Od pi?tego wieku do podboju Dolnego Myanmar przez Królestwo Pagan, istnieje ci?g?y zapis rozkwitu buddyzmu w królestwach Mon i Pyu. Królestwa Mon s? wspomniane w sprawozdaniach z podró?y kilku chi?skich buddystów oraz pielgrzymów.Mowa jest o nich równie? w chi?skich rocznikach. W pi?tym wieku Thaton i Pegu ( Pago) po raz pierwszy wspomniane jest w buddyjskiej literaturze i komentarzach Miasta te wymieniono jak du?e buddyjskie centra nauki. Nie oznacza to jednak, ?e buddyzm przyjmowa? si? bez oporu oraz, ?e nie by? zwalczany. Król Pago, zwany Tissa porzuci? nauki Buddy i zacz?? praktykowa? braminizm. Zacz?? te? prze?ladowa? buddystów i niszczy? wizerunki Buddy, które kaza? wrzuca? do rowów. Pobo?na buddyjska dziewczyna, córka kupców zacz??a zbiera? wizerunki Buddy, aby potem je obmy? i odda? im cze??. Król nie móg? tolerowa? takiego wyzwania i kaza? j? straci?. Wtedy jednak okaza?o si?, ?e jego rozkaz nie móg? zosta? wykonany w ?aden sposób. S?onie nie chcia?y jej stratowa?, a ogie? podpalonego stosu nie ima? si? jej cia?a. W ko?cu król, zaintrygowany przez te zdarzenia, za??da? od dziewczyny dokonania cudu. Wtedy dziewczyna sprawi?a, ?e osiem pos?gów Buddy ulecia?o do nieba. Gdy Król zobaczy? na w?asne oczy ten cud, przyj?? nauki Buddy, a dziewczyn? wyniós? do rangi pierwszej królowej. Dotychczasowe, archeologiczne odkrycia ruin dawnych miast ludu Mon w Myanmar s? w?t?e, ale w P'ong Tuk, w po?udniowej Tajlandii odkryto miasto Mon z pierwszego tysi?clecie n.e.,. Wykopaliska odkry?y konstrukcj? kilku budynków. Resztki posadzek i fragmenty kolumn przypominaj? Vihan w Anuradhapura na Sri Lance.Plan innego budynku wskazuje na stup?. Znalezione pos?gi s? indyjskiego pochodzenia i datuj? si? na okres Gupta ( 320 - 600 n.e.). W tamtym czasie buddyzm Theravada rozkwita? ju? szeroko w kulturze Mon, Dvaravati i Thaton. Cywilizacja Mon w Tajlandii nie prze?y?a najazdu Khmerów w jedenastym wieku, którzy czcili hinduskich bogów. W Birmie królestwo Mon zosta?o zdobyte przez Królestwo Pagan. Ludy Myanmar raczej ch?tnie przyjmowa?y kultur? Mon wraz z religi? Odmiennie by?o w przypadku Khmerów, którzy jako Hindusi w najlepszym wypadku tolerowali religi? i kultur? podbitych regionów. Kultura Pyu z tamtego okresu jest dobrze udokumentowana, a to z powodu archeologicznych odkry?, w Muanggan, ma?ej wsi blisko staro?ytnych ruin Hmawza. Znaleziono tam doskonale zachowane inskrypcje wyryte na z?ocie. Te inskrypcje ujawniaj? trzy teksty: wiersze powiedziane przez Assaji do Sariputta, list? Abhidhamma, wzór uwielbienia Buddy, Dhamma i Sangha. W tym sam miejscu, odkryto z?ot? ksi?g?, która takie teksty takie jak paticca - samuppada, vipassana – nanas, Abhidhamma i Znaleziono równie? inne pisma buddyjskie. J?zyk u?yty w tych w tych dokumentach jest identyczny z j?zykiem u?ywanym do scenariuszy u?ytych w po?udniowych Indiach w okresie od III do VI w. n e.. W Hmawza znaleziono równie? rze?by, które przedstawiaj? albo samego Budd? albo sceny od jego ?ycia, na przyk?ad, narodziny Buddy, oswajanie dzikiego s?onia Nalagiri. Rze?by s? w stylu rze?b z Amaravati, centrum buddyjskiej nauki w Po?udniowych Indiach. Odkopano równie? pozosta?o?ci ?wi?tyni Brahmy, oraz miejsca kultu buddyzmu Mahayana pochodz?cego ze wschodu Indii Te odkrycia wskazuj?, ?e w tamtym czasie w rejonie tym istnia?o obok siebie wiele nurtów religijnych jednak Theravada by? najsilniejszy, za przyczyn? pobliskiego o?rodka w Sri Ksetra, g?ównego miasta Pyu. J?zyk u?ywany przez Pyu w tekstach dowodzi silnych zwi?zków z buddyjskimi królestwami w Po?udniowych Indiach bardziej ni? z Sri Lank?. Mo?na zosta? przypuszcza?, ?e bhikkhus z Deccan i innych regionów po?udniowych Indii byli nauczycielami Mon i Pyu, zarówno w religijnych sprawach jak równie? w sztuce i naukach.

... cdn (w trakcie opracowania)

zlóz zamówienie droga e-mail
Aktualnosci
Z okazji ?wi?ta Thadingyut Bank Birmy wyemitowa? nowy banknot o nomianle 5000kyat